PROPIS PUTOVANJA
U NEVJERNIČKE ZEMLJE
ISLAMSKI STAV O IMETKU UTROŠENOM PRI TOME PUTOVANJU
U ime Allaha, Milostivog, Samilosnog
Zahvala pripada Allahu jedinom koji nema sudruga, neka je mir i spas na Njegova roba i Poslanika Muhameda - pečata svih poslanika, na Njegovu porodicu, ashabe i sve one koji ih sljede do sudnjega dana a zatim:
Od vođe pravovjernih Omera Ibnu-l-Hattaba, radijjallahu anhu, se prenosi da je rekao:
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ قَالَ أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ:" إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ."
"Zaista se djela vrednuju prema nijjetima (namjerama) i zaista svakom čovjeku pripada ono što namjerava! Pa onaj ko učini hidžru Allahu i Njegovom Poslaniku, njegova hidžra je Allahu i Njegovom Poslaniku; a onaj ko učini hidžru radi dunjalučke koristi ili zbog žene da bi je oženio -njegova hidžra je za ono za što ju je i učinio."[1]
Pojasnio je Šejh Ibn Usejmin, rahimehumullahu (Allahu mu se smilovao) u komentaru hadisa o Hidžri (preseljenju) da nije dozvoljen put (putovanje) u nevjerničke zemlje osim pod tri uslova: ILM (Znanje) Tuqa (Bogobojaznost) i Hadže (Potreba),pa kaže:
"Nije dozvoljeno čovjeku muslimanu putovanje u NEVJERNIČKE ZEMLJE osim pod tri uslova:
PRVI USLOV
Da osoba koja putuje je učena,da ima znanje koje će odagnati od njega Šubhe (sumnje, iskušenja) zato što nevjernici žele da ubace Šubhe muslimanima u njihovoj vjeri, poslaniku, knjizi te uopćeno u njihovom ahlaku (moralu) i u svim stvarima drugim želeći time da čovjek bude u sumnji i nedoumici oko vjere.
Od stvari koje su poznate muslimanima jeste ukoliko bih čovjek sumnjao u nešto od vjere a za što je obavezno da se vjeruje (ima potpuno ubijeđenje) – pa on ne bi time upotpuni ono što se od njega traži. Tako IMAN (ubijeđenje, vjerovanje) u Allaha, Meleke, Njegove Knjige, Poslanike, Sudnji dan, Kader (određenje) – obaveza je da istinski vjeruje i da je ubijeđen u sve navedeno, ukoliko bi posumnjao u bilo što od toga pa on bih time postao Kafir (Nevjernik).
DRUGI USLOV
Da bude bogobojazan, da ima jak Iman koji će ga sačuvati od strasti i prohtjeva. Čovjek koji nema jaku vjeru kada otputuje u nevjerničke zemlje biva zaronjen (zamočen) u dunjalučke sjaji koje mu se nude tamo kao što su: nemoral ,blud, alkohol, droga i druge haram stvari!
TREĆI USLOV
Da osoba koja putuje bude od onih koje su u potrebi za tim kao da bude bolesna te putuje da se liječi u nevjerničkoj zemlji, ili da bude u potrebi za znanjem (naukom) a to ne može da nađe u Islamskim zemljama, ili pak čovjek bude u potrebi da putuje radi trgovine te otputuje obavi posao zatim se vrati u svoju zemlju - ono što je bitno jeste da bude u nekoj od POTREBA (nužnosti) koje ne može da nađe u Islamskim zemljama.
Na osnovu svega rečenog smatram da oni koji putuju u nevjerničke zemlje radi ODMORA (putovanja ,uživanja), smatram da su oni GREŠNICI i da svaki Kurš (količina novca) potrošen na ovo putovanje je HARAM njima i razbacivanje za koje će biti pitani na Sudnjem danu kada ne budu našli niti mjesto niti prostor da se raskomote a niti da se naslađuju u njemu!
Ovo je ono što sam želio da kažem, Allahu pripada sva hvala prije i poslije, neka je mir i spas na Muhammeda, sallallahu alejhi ve sellem, na Njegovu porodicu, ashabe i sve one koji ga slijede do Sudnjega dana!
[1] Hadis bilježi imam Buhari pod brojem:1,knjiga:Početak Objave,Poglavlje: Kako je počela objava Poslaniku sallahu alejhi ve sellem. I Muslim pod brojem:1097,Knjiga o upravi,poglavlje:Riječi Poslanika sallahu alejhi ve sellem:"Zaista se djela vrednuju prema namjerama." sa drugačijim tekstom!
What can my enemies do to me? My Paradise is in my heart, it is with me wherever I go. To imprison me is to provide me with seclusion, to send me to exile is to send me away in the path of Allah and to kill me is to make me a martyr. (Ibn Taymeeyah)
petak, 26. studenoga 2010.
0 komentari